23 Nisan’da Sen De Bir Hayal Kur

Bugün 23 Nisan, yani hem çocukların ve içindeki çocuğu yaşatanların bayramı hem de benim doğumgünüm. Kulaklarımda @niltakipte’nin “İyi ki doğdum, gördün mü 25 oldum. Özgürüm kanatlandım, durmadım ayaklandım, koşup ilerliyorum.” dizelerinin çınladığı, 25. yaşımın ilk günü.

Sevgili @serkankaraismailoglu bugün “Sevgili büyümüş insan, lütfen elindeki hayalleri çocukların ulaşabileceği yerlere koy.” yazmış. Peki acaba biz büyümüş insanlar hayallerimizi kendi ulaşabileceğimiz yerlere koyuyor muyuz? İşte tam da bunu pratik edelim diyorum bugün, ne dersiniz?

Haydi, kapatın gözlerinizi ve harika bir gelecek hayal edin kendiniz için bugün. Düşünün ki sıkı çalışmışsınız ve tüm hedeflerinizi gerçekleştirmişsiniz. Her şey olabilecek en mükemmel şekilde gelişmiş.

Neler yapıyorsunuz orada?

İlişkileriniz nasıl, hobileriniz neler, arkadaşlarınız kimler, çalışıyor musunuz, üretiyor musunuz, neler yaşıyorsunuz, kendinize ve başkalarına nasıl davranıyorsunuz?

Tam bir gününüz nasıl geçiyor sabah yataktan kalktığınız andan itibaren akşam başınızı yastığa koyana dek?

En önemlisi, nasıl hissediyorsunuz o gelecekte?

Mümkün olduğunca canlı ve spesifik olsun zihninizde canlandırdıklarınız.

Şu anki hayatınızla hayalinizde canlandırdığınız geleceğin birbirinden ne denli uzak olduğunu hesaplamaya çalışmayın.

“Ama olmaz ki”leri atın lügatınızdan en azından bir günlüğüne. Yalnızca siz ve olabilecek en mükemmel geleceğiniz varsınız bu hayal egzersizinde.

“Kesin yapamam”, “Şans lazım”, “Hiç boşuna hayal kurma sonra üzülürsün.”ler kalkıp yer veriyor istediğiniz geleceğin hayallerine.


Birazcık zamanınız varsa, bir kalem ve defter alıp yazmanızı da şiddetle öneririm hatta. Belki bir süre sonra hayal günlüğüne bile dönebilir, neden olmasın? Yazdığınız, çizdiğiniz, boyadığınız. Ara sıra dönüp dönüp sayfalarını karıştırmaktan zevk aldığınız.

Araştırmalar gösteriyor ki, iki hafta boyunca günde 20 dakika ayırarak kendileri için olabilecek en mükemmel geleceği hayal etmek ve yazıya dökmek, iki hafta öncesine kıyasla katılımcıların duygu durumlarında belirgin pozitif değişimler yaratıyor (Sheldon & Lyubomirsky, 2006).

Üstelik iki haftayı dört haftaya uzatan katılımcılarda bu pozitif etkiler daha yoğun gözlemleniyor.

Ben diyorum ki, haydi önce kendimiz geliştirelim hayal kurma kaslarımızı. Çocuklarınsa biz büyümüş insanlara öğretecekleri çok şey var bu konuda. Yeter ki hem çocuklarımıza, hem büyümüş insan bedenimizin içindeki çocuğa bir oyun alanı açalım.

Belki mutluluk, bir hayal uzağımızdadır.

Kaynak:


Sheldon, K. M., & Lyubomirsky, S. (2006). How to increase and sustain positive emotion: The effects of expressing gratitude and visualizing best possible selves. Journal of Positive Psychology, 1(2), 73-82.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s